fosfaatrechten_extensief

Derogatie

Het landbouwbeleid in Nederland komt met de ene naar de andere maatregel om een uitzonderingssituatie in Nederland te kunnen behouden. Boeren in Nederland mogen namelijk extra mest uitrijden in vergelijking tot de boeren in andere lidstaten. Deze uitzondering noemen ze derogatie. Een uitzondering die vooral intensieve boeren enorm veel geld scheelt en waar biologische boeren geen gebruik van hoeven maken en extensieve boeren vaak geen gebruik van willen maken.

Fosfaatrechten

Omdat deze extra mest het milieu niet ten goede komt moet er volgens Brussel iets gebeuren. Nederland heeft ervoor gekozen ‘fosfaatrechten’ in het leven te roepen per januari 2018. Vorig jaar ontsprongen boeren met vleesvee, en dus ook wij, net de dans en moesten alleen melkveehouders koeien afvoeren. Dit jaar moeten ook wij eraan geloven. Want kalveren van zoogkoeien worden als ‘melkvee’ gezien. Hierdoor moeten we concurreren met de melkveehouderij. Dat kan nooit eerlijk gebeuren omdat de omzet per dier daar veel hoger is.
Of we moeten krimpen is nog even afwachten, maar groeien zit er de komende jaren niet in. Tenzij we duizenden euro’s investeren in de fosfaatrechten die dan nodig zijn.

Nadelig voor extensieve boeren

De invoering van fosfaatrechten pakt rampzalig uit voor extensieve bedrijven. We zien veel extensieve boeren die er mee stoppen. Veel vleesveehouders, maar ook kleine, grondgebonden, melkveehouders. De fosfaatrechten van dit soort bedrijven worden uiteraard opgekocht door intensieve (mega) bedrijven.

Het is een ingewikkeld verhaal en een van de voorbeelden waaruit blijkt dat extensief boeren wordt ontmoedigd in Nederland. Het is pijnlijk duidelijk hoe dit traject gegaan is. Niet de democratie of het maatschappelijk belang won, maar het belang van een paar intensieve veehouders die zich hard roerden en hard lobbyden. Gelukkig juicht de consument diervriendelijk en milieuvriendelijk toe, maar deze keuzes van onze overheid zijn voor ons onbegrijpelijk.
We raken er helaas al bijna aan gewend, maar veel mensen weten dit niet. Daarom blijven we dit soort berichten delen.

 

Als je de extensieve zoogkoeienhouders wilt steunen kun je deze petitie tekenen.

 

Update 29 maart 2018:

De oplossing voor zoog- en weidekoeien is in zicht. Als alles lukt krijgen zoog- en weidekoeien een uitzondering zodat ze niet meer onder de fosfaatwet vallen!

En dat is fantastisch nieuws voor de toekomst van deze mooie sector. Er mag dan weer extensief geboerd worden zonder dure fosfaatrechten.

Super fijn dat er zoveel mensen hebben geholpen om deze ongelijkheid in Den Haag onder de aandacht te brengen. Tv programma De Monitor, collega boeren en iedereen die zijn handtekening heeft gezet onder de petitie bedankt!

We wachten nog op de goedkeuring van de tweede kamer en van Brussel, wordt vervolgd.

 

 

We begrijpen dat het fosfaatrechten dossier nogal lastig te begrijpen is. We doen daarom een poging het uit te leggen.

Uitleg fosfaatrechten

Het begon allemaal in 2013. Toen begonnen melkveehouders meer jongvee aan te houden om in te spelen op de afschaffing van het melkquotum in april 2015. De lezing van het kabinet en LTO in die tijd was dat als je genoeg grond had (maximaal 2,3 koeien per hectare) er geen enkel probleem was. Hieraan heeft de zoogkoeiensector zich altijd vastgehouden. Daarnaast is er altijd gesteld dat het om de melkveewet ging. De zoogkoeienhouders zijn daarmee op het verkeerde been gezet.

In augustust 2016 is er een brief gestuurd naar mensen die volgens de RVO (uitvoerende instantie van Economische Zaken) melkvee hebben. Veel zoogkoeienhouders hebben die brief niet gehad. Mede omdat het om de melkveewet ging en zoogkoeienhouders niet melkleverend zijn, is het nooit bij de zoogkoeienhouders opgekomen dat de afschaffing van het melkquotum het einde zou betekenen voor hun sector.

De fosfaatrechten zijn in oktober 2016 uitgesteld omdat Brussel toen al constateerde dat het om onrechtmatige staatsteun ging. Daarop is halsoverkop het fosfaatreductieplan opgetuigd dat 1 januari 2017 inging. Onverwachts werden daar de zoogkoeienhouders in betrokken. Gelukkig werd dat heel snel teruggedraaid, maar de zoogkoeienhouders waren wel wakker.

Ook werd opeens duidelijk dat het systeem heel gunstig is voor hoogproductief melkvee op intensieve bedrijven: hiervan een mooi voorbeeld. Daarop werden snel de zoogkoeien en de zeldzame rassen ontzien voor het fosfaatreductieplan. Echter het plan voor 2018 (de fosfaatwet) bleef wel staan. Meer en meer werd duidelijk dat dit plan rampzalig zou uitpakken voor extensieve bedrijven met een minder hoge productie en ook werd duidelijk hoe dit traject gegaan is. Niet de democratie of het maatschappelijk belang won, maar het belang van een paar intensieve veehouders die zich hard roerden en hard lobbyden.

En zo zitten wij in Nederland dus met een gedrocht van een regeling waarin:

De veroorzakers van het probleem worden beloond. Dat blijkt bijvoorbeeld uit de groei van het melkvee en een sterke afname van de zoogkoeien (en daarmee hun kalveren, deze kunnen niet apart worden opgesplitst).
Doordat de overheid de weeffout heeft gemaakt dat kalveren van zoogkoeien als melkvee gezien worden, moet de zoogkoeienhouderij concurreren met de melkveehouderij. Dat kan nooit eerlijk gebeuren omdat de omzet per dier in de melkveehouderij veel hoger is. Gevolg: stoppen wordt interessant als zoogkoeienhouder want je kunt je verkregen rechten verkopen. Deze zullen allen vervallen aan melkveehouders met veel omzet per dier. Daarom krijgt de zoogkoeienhouderij de handen nog niet op elkaar voor een lobby. Immers: de sterk vergrijsde sector heeft een cadeau gekregen.Als je 70 bent en je wilt binnen vijf jaar toch al stoppen, dan krijg je opeens een dik cadeau (stel: 10 koeien met kalveren en drie pinken op 2 juli 2015 is 10 keer 0.23 en 3 keer 0.52 is bijna vier rechten die nu ongeveer 8.000 euro kosten. Dat is dus een extra cadeautje van 32.000 euro zonder dat je er iets voor hoeft te doen.)
De stoppers grijpen dit cadeautje met beide handen aan, diegenen die willen gaan beginnen hebben nog niet echt een stem.
Dit geheel is opgetuigd voor het behoud van derogatie (toestemming van de EU om meer mest per hectare uit te rijden dan de Europese norm). Veel veehouders met zeldzame rassen, zoogkoeienhouders en de biologische boeren doen daar niet aan mee. Met andere woorden, de groep die geen probleem veroorzaakt heeft moet bloeden om de uitzondering van een andere groep zeker te stellen. Als er geen derogatie is, betekent dat beperking op stikstof, beperking op stikstof gaat per hectare, dus geen derogatie is fosfaatrechten die niet relevant zijn en dus afgeschaft of gratis worden.

 

Bron van de uitleg is de site Red de Blaarkop

Vergelijkbare berichten